dijous, d’agost 31, 2006

Amics parxes, som uns pringats

Avui m'he adonat d'una cosa. Sol tenim amics quan no hi han novi@s pel mig. I es així de radical alemnos en el meu cas.
I qui no en té que? doncs mireu, també som feliços. Som feliços però també hem de tenir molta paciència. Hem d'aguantar moltes condicions, com per exemple, no sortir en tot el dia de casa perquè els que tu creus que son amics han de veure al seu príncep/princesa.

I sabeu? no senta molt bé sentir-se segon plat, arribarà un dia en que ja no tindreu una amiga "parxe" pels dies en que el novi@ té algo a fer i no pot quedar amb vosaltres.

Esteu cecs, us penseu que l'amor es algo molt important i jo crec que en aquesta edad s'ha d'aprofitar i no comportar-te com un matrimoni.
No veieu res més que la vostra parella, us passeu els dies desitjan tornarl@ a veure. El 99% de les vostres emocions depenen d'ell/a i no aneu per bon camí.

Jo per sort, ja soc lliure

4 comentaris:

Anònim ha dit...

Creo que esta vez te equivocas, no todos somos así. Tu cuadno tenías novio quedabas con nosotros casi todas las tardes, excepto alguna muy escasa, y estabas con el a solas por la noche. Pero yo no puedo hacer eso, tengo que partir mi tarde (4h) entre mis amigos y mi novio, a veces la dedico solo a mis amigos, a veces lo junto todo, y a veces me voy sola con mi novio porque creo que yo también tengo derecho. Sé que a ti no te gusta quedarte toda la tarde en casa, pero creo que tengo derecho a estar una tarde a solas con mi novio no? Pero eso sí, hablo por mi, no todos los casos son iguales.T'estimu

P.D: A estas alturas deberías saber que tu para mi no eres una amiga parxe, ni muchos menos, sino, preguntaselo al Abel

ioguanae ha dit...

Quizás me he basado en los echos que me pasan a mi pero no era un caso en particular. digo que esto nos pasa a todos a esta edad.

Anònim ha dit...

anna.. que t'han vist moltes tardes a soles amb el Sr.Rasta...

Anònim ha dit...

sr, rasta?