dimecres, de gener 31, 2007

pon carita de pena

La vida pasa y pesa.

El tiempo pasa y el camino no tiene pinta de mejorar. A cada paso que hago hay una pregunta sin respuesta y a mis alrededores todo esta lleno de obras arreglando problemas que nunca se podrán arreglar.
El tiempo pasa y tus palabras pesan.
De qué sirve hablar de sueños, ilusiones y esperanzas cuando sabes que lo que más quieres nunca va a estar a tu lado por mucho que tu quieras, por mucho que llores, que supliques y que grites.
Pero la vida no se acaba detrás de dos ojos ni de unas carícias.
Me han enseñado que los recuerdos se pueden renovar e incluso aceptarlos y recordarlos sin melancolía ni dolor.
Todo, todo, todo lo que escribo no lo digo yo... sinó algo que me impulsa a decir estas putas tonterías.

Porque te quiero, y lo digo con letra pequeña

dimarts, de gener 23, 2007

brruuuummm!!!!

M'he fixat en que els meus escrits es contradiuen moltissim però això , en aquesta edad els sentiments ningú els controla per ell mateix sinó que som una simple joguina de les hormones.
Avui amb el cotxe, mentre anava per tarragona a fer-me el tac, hem passat per aquell lloc on un dia vam aparcar per anar a donar un tomet per tarragona. I m'he enrecordat de lo molt que m'agradava que em portessis en cotxe.

M'ha vingut al cap quan tu posaves la mà a les marxes i jo posava la meva damunt. Quan posavem la cinta que et vaig grabar amb manu chao per una cara i fito a l'altra. Quan tornant del mas cantàvem i jo et deia: No corris tant!!! i tu em deies que anaves al mínim que s'exigia.
A l'hivern passat quan entravem corrents al cotxe i poàvem la calefacció com desesperats i quan arribavem al lloc començava a funcionar.

També recordo aquell dia que ens anavem a menjar unes pizzes al teu poble i el pont d'accés estava en obres i no vam saber com arribar. Vam acabar menjant-nos les pìzzes al cotxe a les fosques i amb un fred que pelava, pero feliços..
També recordo tots els moments més tristos de tots els que he explicat, el moment en que arrivàvem al parcking i t'havia d'obrir la porta del garatge per a que aparquesis.

ai..ai..

dijous, de gener 18, 2007


Si crees que ya lo has visto todo, estas muy equivocado.
Sácate la piel y respira a fondo porque te va a faltar el aire cuando te des cuenta de que en realidad, ya no tienes corazón.
Porque si de algo me he dado cuenta es de que tú tendrás de todo menos corazón y si algun día pensé que tenía el tuyo me equivoqué pues seguramente sólo era algo así como una patata podrida.´
Porque huelo mal cuando pienso en todos aquellos días que estuve tan enamorada y tristemente aún lo estoy..................... lo estoy, lo estoy, lo estoy, y por tu culpa la gente se cansa de que le cuente mis penas de tí, de mi única pena.

diumenge, de gener 14, 2007

son recuerdos y promesas

Son recuerdos y promesas rotas

Dirás que solo son solo recuerdos, momentos rotos. No lo niego son solo imágenes que oculta el tiempo. No tendrán vida propia pero tú les diste una oportunidad de formas parte de tu historia.
Los recuerdos son parte de tu mente es algo inerte, tu memoria después de tantas cosas sigue fuerte. Recordando aquellos momentos intensos de tu vida tu primer beso, tu primera experiencia prohibida, tu primera caricia, tu primer perro, tu gran amigo, tu primera novia que luego se hizo enemigo. Testigo de tus primeras experiencias en la vida.
Empezaste a tropezar y a levantarte de caídas con la ayuda de mamá y papá que están ahí desde el primer segundo y nunca han dudado de ti. Pero van pasando los años y vas olvidando cosas aunque hay cosas que jamás olvidan como la olor a rosa.

Los momentos del pasado se marchitan poco a poco porque hay recuerdos malos que a veces hacen tocar fondos tan profundos que te hacen pensar, recapacitar comerte la cabeza en un mar que te quiere ahogar.
Recuerdas tu primera bronca tu primer castigo porque se que existen promesas que jamás has cumplido. Recuerdas tu primer fallo, tu primera cagada tus sentimientos. Tu primera letra sigue bien guardada.
Recuerdas la primera vez que hiciste el amor luego todo se echó a bajo y aún recuerdas el dolor. El rencor que llevas dentro los sentimientos rotos, ver que él seguía contigo pero tan solo en fotos.
Es entonces cuando recuerdas las discusiones tontas gritos por todo y por nada y es cuando todo se junta. También recuerdas las típicas peleas con tu hermana, del colegio amigos que se fueron sin decirte nada.

Se van, los recuerdos a donde irán? Supongo que habrá un lugar donde permanecerán.
Y seguirán, seguirán estando allí siempre porque hay cosas que no se olvidan ni después de la muerte.

Promesas rotas, promesas que intente cumplir hice lo máximo para que tú te sintieras feliz. Pero me amargaban los celos y siempre acababa igual discutiendo, llorando y sintiéndome fatal, Y es entonces cuando tus promesas ya no sirven para nada, en cada calada dejas una vida atrás
Una vida que quisiste pero ya quiso olvidar de una manera drástica y volver a empezar. Se que es difícil mi corazón ya ha dejado de latir por alguien que quise es alguien aún sigue dentro de mí. Y me sigo rallando cada día pensando en esto, pensando en un talvez que talvez jamás ha existido.
Y lloro sola siento alguna angustia dentro, quiero otra oportunidad aunque sé que no la merezco pero es que no puedo dormir.. me robaste la vida y aun sigo pensando en ti aunque mi cama esté vacía.

Pero sigo creyendo que aunque tu me hayas olvidado.. en recuerdos y en tu corazón sigo estando desde lejos, puedes verme en mi fantasía llorando como una niña, como un bebe recién nacido.
Los recuerdos son solo cosas de un pasado perdido en el presente. No hay más que vivir día a día, seguir pa’ adelante como en esta melodía igual que las promesas rotas que intentaste cumplir pero fallaste como siempre aunque tendrás que corregir…
La intención era buena pusiste todo de tu parte aunque ahora no aprecies esto sé que lo apreciaras tarde o temprano…
PROMESAS QUE DEJAN VACÍO EN ALGUN SITIO Y NUNCA VUELVE A SER LO MISMO.

Y es entonces cuando tus promesas ya no sirven para nada, cuando lo que dices solo son palabras vacías, cuando dejan de creer en ti, cuando quieres arreglaro todo y te sientes impotente antes la realidad…te niegas a aceptarla, te escondes y quieres que se acabe todo .
Intentas ser fuerte presencia pero te vas, pero lo único que quieres hacer es llorar, llorar, llorar



-porta-

diumenge, de gener 07, 2007

lerélele

No aún no se quién soy, ni he encotrado la respuesta a muchas preguntas pero necesitava explicar como me siento hoy. Hoy inexplicablemente, estaba echa de caramelo.

He empezado a crear un mundo bastante peculiar, tan peculiar que era casi imposible imaginarselo per al fín he podido describirlo bastante bién.

En mi mundo no existe lo racional ni tampoco la lógica. Al fín y al cabo que entendemos por lógica? qué es normal y que no? en realidad nada tiene explicación.
Bueno, a lo que ibamos. En mi mundo por las mañanas el aire fresco SIEMPRE(estés contenta o no) huele a palomitas recién echas.
A medida que va avanzando el día el olor se transforma en el típico aroma que sale de las chimeneas de las casas, huele a ramitas quemadas. Y ya, cuando el sol se va a dormir todo huele a esa hierba que a tantos nos gusta y que a veces (aunque no nos guste) nos hace ser un poco más felices.

En mi mundo no hay carreteras ya que todo son caminos de piedras, porque me gustan. Tampoco existen las aceras y los peatones vuelan con alas de mariposas.
Las personas se caracterizan por esa bola. Una nariz de cinco centímetros de radio y muy muy muy roja. En este mundo nadie se fija en el cuerpo, sinó directamente en lo roja que tengas la nariz.
Las personas de este mundo lloran y ríen cuando quieren sin miedo y sin vergüenza. Mean y cagan cuando les apetece estén donde esten y se alimentan de sus propios excrementos.
En los campos se cutlivan cojines de terciopelo y en las tiendas, bares, teatros y circos se paga con sonrisas.

En el peculiar mundo mío no hay cosa más preciada que un abrazo o unas palabras de alguien a quién quieres. Si quieres te puedes casar con tu mascota, sea perro, gato, girafa o rionceronte.
El sexo se practica libremente sin prejuicios y si estas cachondo puedes masturbarte en el cine, por ejemplo.
No existen las pasarelas de modelos, ni los famosos, y es tan preciado un michelin como un punto negro.
Por los ríos corren cocacola y a las 12 de la noche leche con pedacitos de madalena.

Y lo más importante de todo es que si te hacen daño sea de la manera que sea, siempre hay alguien que te ayuda y que te apoya. Porque en mi mundo, señores, está obligado extereorizar los sentimientos ya que vivimos de ellos. No valen mentiras ni vergüenzas.

puf

dimecres, de gener 03, 2007

ADIÓS

Dejo el blog durante un tiempo hasta que me aclare yo misma. Espero volver con las ideas bien claras y sabiendo realmente quien soy.
Lo dejo por un solo motivo, y por un solo nombre( el cual me parece que todos ya sabeis). Porque esta cosa me está volviendo loca y necesito saber la verdad de todo y también que me está pasando.
No esnormal que con 16 años, tenga estos canvios de humor y de personalidad repentinos.

Tengo que dar unos cuantos pasos adelante porque me he quedado en un mar lleno de remolinos y oleajes peligrosos. Así que despedios, virtualmente y quizás personalmente, de una persona que nunca supo quién era.